De Coalitie voor Inclusie start een nieuw project om het VN Verdrag waar te maken: 'VN Ambassadeurs aan de slag'. De komende 1,5 jaar gaat de Coalitie VN Ambassadeurs werven, activeren en ondersteunen en minimaal 2.000 ervaringen en verhalen verzamelen over de praktijk van het VN verdrag. Tegelijkertijd worden 5 ambassadeursregio's gevormd. De ambassadeurs stimuleren dat Lokale Inclusie Agenda's ontwikkeld worden door mensen met een beperking, hun netwerk en andere betrokkenen. Daarmee wordt het waarmaken van rechten van mensen met beperkingen lokaal/regionaal bevorderd. De opbrengsten van het project zullen gebruikt worden bij het maken van een schaduwrapportage rondom het VN verdrag door de Alliantie implementatie VN Verdrag, waar wij deel van uitmaken.

Het project 'VN Ambassadeurs aan de slag' is mogelijk gemaakt door PGO Support, VSB Fonds, Revalidatiefonds en Fonds Verstandelijk Gehandicapten. Voor meer informatie of om u aan te melden als Ambassadeur kunt u contact opnemen met Heleen Hartholt via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Download hier het persbericht. Wij waarderen het zeer als u dit persbericht verspreidt in uw netwerk.

Heeft u een beperking en ervaart u problemen bij het stemmen? Of heeft u juist een positieve ervaring met de toegankelijkheid van de verkiezingen? Meld uw ervaring via het meldformulier op deze website: https://mensenrechten.nl/stemmen.

Verbeteringen

Volgens het VN-verdrag handicap moet iedereen met een beperking zonder obstakels kunnen stemmen. Het College is toezichthouder op de naleving van dit verdrag in Nederland. Het wil graag weten welke obstakels mensen met een beperking ervaren tijdens de verkiezingen en welke mogelijke oplossingen daarvoor zijn. Zo kan het College in de toekomst aandringen op verbeteringen. Het College wil dat de Gemeenteraadsverkiezingen van 2018 volledig toegankelijk zijn voor iedereen.

Allerlei obstakels

Mensen met een beperking kunnen allerlei obstakels tegenkomen tijdens de verkiezingen. Is het stembiljet begrijpelijk voor mensen met een verstandelijke beperking? Is het stemlokaal bereikbaar voor mensen met een lichamelijke beperking? Kunnen mensen met een visuele beperking hulp krijgen in het stemhokje? Zijn de verkiezingsprogramma’s toegankelijk voor iedereen? Het College hoort graag iedere negatieve of positieve ervaring.

Alvast hartelijk dank voor uw melding!

Uitnodiging:
Je staat er niet alleen voor!

Hoe ontmoeten we elkaar? Hoe leggen we contact met elkaar? Ieder(in) wil samen met mensen en organisaties in de achterban uitvinden hoe dat werkt.

U bent net als veel andere mensen bezig met het verbeteren van de positie van gehandicapten en chronisch zieken. Dat gebeurt op veel plekken en in allerlei vormen. Onder het motto ‘Je staat er niet alleen voor!’ kunnen we van elkaar leren en bekijken hoe we beter samen kunnen optrekken.

Met het project Krachtig Platform onderzoeken we samen hoe dat kan. Heeft u hier ideeën over? Of goede voorbeelden van netwerken online en in de praktijk? Dan nodigen wij u van harte uit om met ons mee te denken!

Kom ook naar de bijeenkomst van Krachtig Platform in Eindhoven op:

Dinsdag 13 december van 13.30 – 16.00 uur
Buurtcentrum de Rondweg
Camphuysenstr 1, 5615 KS Eindhoven

U kunt zich via deze link aanmelden: https://vragenlijst.dezorgvraag.nl/krachtig

Kent u nog meer actieve mensen voor wie deze bijeenkomst ook interessant kan zijn? Stuur de uitnodiging a.u.b. door of neem hem of haar mee naar de bijeenkomst.

We zien u graag op dinsdag 13 december in Eindhoven!

Meer informatie kunt u krijgen bij:
Aartjan ter Haar, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken., T 0615870971
Joris Barendrecht, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

coalitienieuws201701Het verslag van de geslaagde netwerkbijeenkomst op 16 februari jl. is opgenomen in de februari-editie van CoalitieNieuws. In die nieuwsbrief kijkt de Coalitie voor Inclusie ook kort terug op het belangrijke jaar 2016 en staat informatie over de start van de themanetwerken. 

Lees hier de Nieuwsbrief

Een wat ongebruikelijk verzoek: we zoeken PvdA-leden!

Komende week heeft de PvdA haar deadline voor indienen van amendementen w.b. hun verkiezingsprogramma. Jan Troost heeft een aantal amendementen ingediend m.b.t. Ontwikkelingssamenwerking. Implementatie van het VN-Verdrag binnen ontwikkelingssamenwerking is van groot belang, daarvoor doet Jan een aantal concrete suggesties.

De amendementen zullen het echter niet halen zonder 100 'likes' van andere PvdA-leden. En de deadline is al a.s. woensdag 23:59 uur....!

We weten dat het ambitieus is, maar ben je PvdA-lid en/of ken je leden? Ga dan naar de zogeheten ledenkamer van de PvdA en like de amendementen (zie onderaan dit bericht), en roep mede-partijleden op hetzelfde te doen door deze mail door te sturen.
Het is kort dag, maar het zou fantastisch zijn als het ons lukt om voor woensdagnacht 100 likes te ontvangen!

Amendement Internationale samenwerking Partijprogramma PvdA Pagina 60 en 61:

PAGINA 60
Nederland heeft in het bijzonder een voortrekkersrol te vervullen als het gaat om rechten van vrouwen, kinderen, LHBTI, mensen met een handicap en mensenrechtenverdedigers.
De PvdA wil zich in het bijzonder inzetten voor gelijke rechten voor vrouwen en meisjes, met name zij die te maken hebben met verschillende vormen van uitsluiting zoals meisjes en vrouwen met een handicap.
PAGINA 61
We willen dat kinderen naar school kunnen blijven gaan en dat er werk en opleiding is voor de volwassenen, zodat mensen weer een eigen bestaan kunnen opbouwen. Wij willen dat binnen noodhulp kwetsbare groepen –die makkelijk achterblijven- bereikt worden, zoals mensen met een handicap zoals verwoord in het VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap.

(bericht van DCDD Dutch Coalition on Disability and Development)

coalitienieuws201701Op 27 januari is CoalitieNieuws verschenen. Daarin wordt onder meer uitleg gegeven over de nieuwe structuur van de Coalitie door middel van themanetwerken. Ook bevat de nieuwbrief een uitnodiging voor de eerste netwerkbijeenkomst op 16 februari a.s. en kunt u lezen over het nieuwste project van de Coalitie: VN Ambassadeurs aan de slag. 

Lees hier de Nieuwsbrief

Jeanet Wardenier en Henk van Dijk hebben een boekje gemaakt over de VN regels in makkelijke taal.

Zij geven in gemakkelijke taal informatie over het VN-verdrag. Mensen met een beperking zijn zich vaak niet bewust van de rechten en plichten van het VN-verdrag. Daarom is informatie over het verdrag belangrijk.

Lees hier hoe je het boekje kunt bestellen. Het kost € 2,75. De verzendkosten zijn afhankelijk van de hoeveelheid.

Tip: als sint- of kerstcadeau!
Bent u werkgever? Voeg het boekje bij het kerstpakket.

Datum: 2 november 2016
Tijd: 8:30 - 18:00
Locatie: Christelijke Hogeschool Ede

Het Kennisplein Gehandicaptenzorg organiseert op woensdag 2 november opnieuw dé Kennismarkt voor de gehandicaptenzorg bij de Christelijke Hogeschool Ede. De kennismarkt staat volledig in het teken van het VN-verdrag.

Het verdrag is geratificeerd en dat heeft gevolgen voor zorg en ondersteuning. Wat houdt het VN-verdrag in? Wat moet en kun je er als professional mee? Wat betekent het verdrag voor opleiding, onderwijs en vaardigheden? Samen wordt het VN-verdrag waargemaakt.

Festivalroute
Het middelpunt op deze dag is de kennismarkt en het kennisfestival, waar beleving en verrassing centraal staan. Iedereen stelt zijn eigen festivalroute samen. Samen met partners uit de zorg, welzijn, onderwijs en cliëntenperspectief werkt het Kennisplein Gehandicaptenzorg aan een rijk programma met lezingen, workshops en posterpresentaties.

Uitreiking Gehandicaptenzorgprijs
De VGN reikt één keer in de twee jaar de Gehandicaptenzorgprijs uit. Deze prijs beloont producten die de gehandicaptenzorg verder verbeteren. Dit jaar wordt deze prijs uitgereikt op de Kennismarkt.

Jouw bijdrage is welkom!
Wil je bezoekers aan de Kennismarkt met jouw ideeën inspireren? Lever dan nu je bijdrage aan! Er is nog ruimte voor een stand, posterpresentatie of festivalidee voor jouw project, onderzoek of goede voorbeelden die de betekenis van het VN-verdrag weergeven. Meld jouw bijdrage voor de Kennismarkt aan.

Bekijk de website voor meer informatie over de Kennismarkt.

Zie ook de agenda.

Staatssecretaris Van Rijn moet uiterlijk 15 december met een drastisch aangepast Besluit toegankelijkheid komen. Deze motie heeft de Tweede Kamer dinsdag  15 november 2016 aangenomen.

Mensen met een beperking hadden maanden op dit besluit gewacht. Eindelijk zou duidelijk worden hoe goederen, diensten, gebouwen en openbare ruimte voor iedereen toegankelijk gemaakt zouden worden, in lijn met het VN-Verdrag. Maar toen het Besluit toegankelijkheid eind oktober naar buiten kwam, waren de reacties daarop overwegend negatief. Dit plan was veel te vrijblijvend en bood geen concrete richtlijnen om Nederland toegankelijk te maken. Bovendien was het tot stand gekomen zonder de inbreng van mensen met een beperking en hun organisaties.

De Kamer heeft zich gisteren dus ook uitgesproken tegen het Besluit dat nu voorligt. In de motie wordt Van Rijn gevraagd om uiterlijk op 15 december met een nieuw Besluit te komen, “waarbij wordt aangegeven hoe de norm om tot algemene toegankelijkheid te komen, wordt ingevuld.”

In de motie wordt vervolgens verwezen naar Artikel 9 van het Algemeen commentaar op het VN-verdrag. Hierin staat beschreven wat onder ‘toegankelijkheid’ moet worden verstaan. Met daarbij een concrete uitwerking van normen en regels, per sector en per product en dienst.

Betrek organisaties van mensen met een beperking nu wel!
Alle mensen en organisaties die zich onlangs in een verklaring hebben uitgesproken tegen het voorliggende besluit - waaronder de Coalitie voor Inclusie vanuit de Alliantie VN-verdrag - zijn blij dat staatssecretaris Van Rijn nu terug moet naar de tekentafel.
Maar om tot een goed nieuw besluit te komen, is het nodig dat Van Rijn organisaties van mensen met een beperking bij het opstellen betrekt. Dit is ook in lijn met het VN-verdrag, dat stelt dat mensen met een beperking betrokken moeten worden bij de ontwikkeling van beleid dat hen raakt. Dat is hier overduidelijk het geval. Wij roepen de staatssecretaris daarom op om ons deze keer wel aan tafel te vragen.

De Kamermotie is ingediend door Volp (PvdA), Keijzer (CDA), Van der Staaij (SGP), Bergkamp (D66), Dik-Faber (CU), Krol (50plus) en Leijten (SP).

Link naar de motie

Zie ook onze eerdere berichten over het Besluit in VN Actueel

Het nieuwe Besluit Toegankelijkheid is een stap in de goede richting voor de uitvoering van het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking. Het is een verbetering ten opzichte van het eerdere voorstel van staatssecretaris Van Rijn.

‘Het nieuwe Besluit voldoet in ieder geval aan een aantal belangrijke eisen uit het VN-verdrag’, laten de Alliantie-partners voor het VN-verdrag in een reactie weten. Afgelopen weken leverden  patiënten-, gehandicapten- en mensenrechtenorganisaties hun inbreng voor dit flink aangepaste voorstel.

Duidelijke doelen

Het eerdere concept-Besluit stuitte nog op grote kritiek omdat het veel te vrijblijvend was. Met dit nieuwe Besluit in de hand wordt duidelijker hoe goederen, diensten, gebouwen en openbare ruimte toegankelijk worden gemaakt voor iedereen en in lijn met het VN-verdrag.

De stappen die daarvoor nodig zijn, staan duidelijker omschreven in het nieuwe voorstel. De uitvoering gaat stapsgewijs met duidelijke doelen en deadlines en altijd in samenspraak met mensen met een beperking.

Veel werk

“De uitdaging is om met dit Besluit onze samenleving écht toegankelijk te maken. Er moet veel werk worden verzet om dat te bereiken. Het Besluit biedt daarvoor houvast, met een stevige inbreng van mensen met een beperking en hun organisaties”, zegt Illya Soffer, directeur van Ieder(in).

Downloads

Download hier de reactie van de Alliantie VN-verdrag op dit nieuwe Besluit Toegankelijkheid 
Download hier de aanbiedingsbrief bij de AMvB VN-verdrag 
Download hier de AMvB VN-verdrag
Download hier de nota van toelichting

Je bent een draak van een kind geworden”, zei de juf. Ik voelde me gekwetst. De hele klas keek naar mij en ik schaamde me diep voor mijn “draak van een kind zijn.” Dit was waarschijnlijk ook haar bedoeling geweest. Ik was altijd een van haar favoriete leerlingen. Het lievelingetje van de juf. En zij was ook mijn lievelingsjuf. Ik zag er op dat moment knap en aandoenlijk uit, was goed in taal en rekenen, het het houden van spreekbeurten en had veel vriendjes en vriendinnetjes.

Ik voelde me erg verdrietig. Niet alleen om datgene wat de juf tegen me had gezegd, maar vooral ook om dat wat er in de afgelopen maanden in mijn leven was gebeurd. Nu was alles anders dan eerst het geval was geweest. Misschien had ze wel gelijk en was ik een draak van een kind geworden. Ik zat al een tijdje niet zo lekker in mijn vel. Ik zag er na het coma-ongeluk en de hersenbloeding uit als een klein monster en mensen keken naar me op straat en lachten me uit of keken geschokt en met afkeer als ze me kenden van daarvoor.

Ik schaamde me erg voor mijn half kale hoofd en de blauwe plekken die ik had in mijn witte, magere gezicht. Ook mijn motoriek was niet meer wat het was geweest en ik liep een beetje houterig. Meedoen met de sportlessen mocht ik nog niet en ik zat dus steeds langs de kant.

Pas veel later realiseerde ik me dat het gemeen was om mij daar ten overstaande van de gehele klas nog eens duidelijk van bewust te maken. Als ze me inderdaad een draak van een kind vond, had ze dit niet perse hoeven zeggen waar de gehele klas bijstond. Ze had me ook apart kunnen nemen om hier met me over te praten. Jaren later begreep ik pas dat dit was wat je als juf van de basisschool hoort te doen. Kinderen de kansen te geven om te groeien als persoon en te leren van de fouten die ze maken. Met deze vernietigende opmerking kon ik verder niet zoveel, omdat het onmogelijk was om dit om te zetten in iets constructiefs.

Ik had gehoopt dat deze juf, die eerst mijn lievelingsjuf was, mijn verdriet, angst, pijn en gevecht om te overleven zou hebben gezien. Ik had op dit moment een grote kans op epileptische aanvallen waarvoor ik ook medicijnen had en leefde eigenlijk in grote angst. Ook had ik in het ziekenhuis kortstondig geheugenverlies, waardoor ik in de weken daarna heel hard heb moeten werken om alles weer op te pakken.

Toen ik voor het eerst merkte dat mijn fijne motoriek niet meer zo goed was als eerst, begon de handenarbeidjuf tegen me te schelden. Ook kreeg ik voor het eerst een onvoldoende op mijn rapport en deze was voor handenarbeid. Ik wist dat er iets met me aan de hand was waardoor ik dit niet meer kon, maar ik wist niet meer precies wat. Niemand was op het idee gekomen dat mijn motoriek was aangetast door het coma-ongeluk.

Omdat ik wist dat ik nog steeds wel goed was in het organiseren van dingen, gaf ik een groot Thriller feest waar tachtig kinderen kwamen en er veel schedels, bloed en afgezaagde hoofden te zien waren op de trappen van ons oude huis. Tot laat dansten we op Michael Jackson en keken we naar Nightmare on Elmstreet van Freddy Krueger.

Het geven van dit feest had wel een serieuze ondertoon, want ik worstelde steeds met de vraag of het niet eigenlijk de bedoeling was geweest dat ik dood had moeten zijn. Met mijn nieuwe uiterlijk voelde ik me een van de zombies uit de clip Thriller van Michael Jackson. Eindeloos keek ik naar de dansers en probeerde de choreografie te imiteren, wat resulteerde in een dans met drie jongens en twee meisjes voor de schoolmusical.

Ik had gehoopt dat deze juf, die ik daarvoor erg goed vertrouwde, me kon helpen met de meer existentiële, filosofische vragen die ik had. Ik was echter nog slechts een schaduw van wie ik daarvoor was en dat bleek voor haar niet goed genoeg te zijn. Zij zag alleen de oppervlakte van de dingen en niet de diepgang van het leven met zijn vele turbulente wendingen en onverwachte quantum sprongen. Een gemiste kans voor haar om iets te leren over alle kinderen die last hebben van trauma, verdriet, pijn, angst en hoe daar mee om te gaan.

Veel later realiseerde ik me hoe zij het publiekelijk voor schut zetten van kwetsbare, van de norm afwijkende kinderen gebruikte als een middel om de andere kinderen angst in te boezemen en te intimideren. Zo was er nog een andere jongen die ze graag publiekelijk roemde om weinige discipline, luiheid, domheid en slechte uiterlijk. Ik kwam hem een tijdje geleden tegen en toen bleek hij tot mijn grote verbazing theoretische natuurkunde te geven op de universiteit. Echt veel oog voor talent heeft ze dus niet gehad. Misschien wel het meest talentvolle brein van de klas heeft ze jarenlang belachelijk gemaakt.

Het is jammer dat deze juf die ooit mijn favoriete juf was, maar dat niet is gebleven toen bleek dat zij iemand anders was dan ik dacht in moeilijke tijden. Dat zij niet zelf eerst haar eigen trauma’s heeft opgelost, alvorens leerkracht te worden. Ik ben steeds sterker geworden en heb hard moeten werken voor mijn gezondheid, maar wordt nog steeds elke dag slagkrachtiger en sterker. Door de pesterijen begrijp ik beter wat het is om buitengesloten, onderuit gehaald te worden en welke pijn dit voor anderen op kan leveren. Zij zal echter waarschijnlijk nooit in staat zijn om over haar eigen schaduw heen te springen. 

Onderwijs is de basis voor een waardevol leven waarin voldoening en tevredenheid kan worden gevonden. Goed onderwijs kan een individu op het juiste pad zetten naar persoonlijke ontwikkeling, economische veiligheid en het leveren van een maatschappelijke bijdrage. Het zijn van een leerkracht is een roeping en het geven van onderwijs gebaseerd op waarden als mededogen, tolerantie, respect, compassie voor anderen en creatieve ruimte, kan voor kinderen een positieve bijdrage leveren voor het leven. De leerkracht zou daarin in plaats van kinderen voor het leven te breken een rolmodel moeten zijn

                                                  Saskia 

Saskia Troy is VN Ambassadeur voor het Verdrag voor de Rechten van Mensen met een Beperking. Zij schrijft blogs en artikelen voor onder andere PESTEN op School, De Hersenstichting, Children of the Earth (NGO van de Verenigde Naties) en Global Education Magazine (UNHR en UNESCO)

                                   - De Blog Draak van een Kind is eerder gepubliceerd op www.pesten-op-school.nu-foto blog saskia troy nov 2016

Na 'lang en rijp beraad' zoals dat heet ligt hier het voorstel voor een nieuwe structuur van de Coalitie. De Coalitie is een rijke beweging van mensen en organisaties die zich hard maakt voor de inclusieve samenleving. Inclusie gaat niet alleen over een toegankelijke leefomgeving. Het bestrijkt alle levensthema's. Onderwijs en ontwikkeling, werk, wonen, vrije tijd, eigen regie over je leven, toegankelijke informatie, goederen en diensten, je stem uitbrengen bij verkiezingen, et cetera. Meedoen op alle fronten.

Er zijn inmiddels veel initiatieven ontplooid. Enkele voorbeelden: In1School zet zich in voor inclusief onderwijs. Drempelvrij voorziet toegankelijke websites van een keurmerk. Bekend zijn de jongvolwassenen van Wij Staan Op! die met hun Manifest voor Vrijheid, Gelijkheid en Menselijkheid de harten veroverden van politici en de rest van Nederland. Alles Toegankelijk strijd voor toegankelijk openbaar vervoer. VN Panels zetten in hun eigen woonplaats inclusie op de agenda. Op lokaal, regionaal en landelijk niveau broeien de plannen en bruist het van activiteiten. Wij denken dat de nieuwe structuur al deze belangenbehartigers verbinding geeft met elkaar.

Leest u alstublieft het voorstel (in Word of PDF) en laat ons weten wat u ervan vindt. U kunt dit doen door tot en met zondag 8 januari 2017 een mail te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Netwerkbijeenkomst
In januari 2017 wil het bestuur met u in gesprek over de nieuwe werkwijze en hopen we alvast een aantal netwerken aan u voor te stellen. Wij laten u nog vóór de kerst de datum weten.

Geachte meneer Van Rijn,

Mede naar aanleiding van de reacties op de internetconsultatie willen wij u ons gezamenlijke standpunt duidelijk maken over het concept Besluit toegankelijkheid. Dit standpunt is aanvullend op alle individuele reacties die wij stuurden in het kader van de internetconsultatie.
Het concept Besluit toegankelijkheid is voor ons allen volstrekt onacceptabel. Door zelfregulering als uitgangspunt te hanteren, door het volkomen gebrek aan helderheid over hoe en wat de randvoorwaarden en kaders van de implementatie zijn, en door de zeer onwenselijke verwijzing naar het Bouwbesluit en de Kieswet (die geen VN-proof kaders bieden) zijn wij genoodzaakt om deze AMvB integraal te verwerpen.

Zoals in de talloze reacties op de internetconsultatie te lezen is, doen wij een dringend beroep op u: terug naar de tekentafel!
Zorg ditmaal voor betrokkenheid van de mensen voor wie het verdrag bedoeld is en de mensen die werk moeten maken van het toegankelijk maken van Nederland. Maak gebruik van reeds bestaande en bewezen Nederlandse en Europese normen voor toegankelijkheid zoals ITS en WCAG en gebruik het General Comment over Toegankelijkheid van het VN-Comité voor de Rechten van mensen met een beperking. Voor zo’n aanpak kunt u van ons alle steun verwachten.
Mocht u ondanks de bijna 600 kritische reacties uit de internetconsultatie en dit dringend beroep toch besluiten het huidige concept Besluit toegankelijkheid, of een cosmetisch aangepaste versie daarvan, door de Tweede Kamer willen loodsen, dan weet u in ieder geval ons standpunt: Liever geen AMvB dan deze AMvB!

Namens:
Alliantie voor de implementatie van het VN-verdrag (Per Saldo, LPGGz, Coalitie voor Inclusie, LFB en Ieder(in))
Dovenschap
Wij Staan Op!
Terug naar de bossen
LCR
Jan Troost
Helga Dulfer
Dutch Coalition on Disability and Development
Dit bericht gaat ook ter kennisgeving naar de leden van de Vaste Kamercommissie VWS.

Hoogachtend,
Illya Soffer

10 jaar geleden, op 13 december 2006, werd het VN verdrag voor de rechten van mensen met een beperking aangenomen door de Verenigde Naties.

172 staten hebben inmiddels het verdrag geratificeerd. Er is een groeiende daadkracht om het Verdrag volledig te ratificeren en uit te voeren.

Steun is nog hard nodig voor het ratificeren van het Optioneel Protocol, die de manier regelt waarop mensen schendingen kunnen aankaarten.

Krachtig ‘nee’ tegen Besluit Toegankelijkheid

Met bijna 600 reacties in korte tijd op het ‘Besluit toegankelijkheid voor personen met een handicap of chronische ziekte’, heeft de internetconsultatie een krachtig signaal aan het kabinet opgeleverd. Het kabinet kan en mag dit signaal niet naast zich neerleggen. Op een enkele uitzondering na, zijn de reacties eensgezind: de uitwerking van de toegankelijkheidseisen uit het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking, is volstrekt ondermaats.

Het concept-besluit van het kabinet is onverenigbaar met de ambitie waarmee het verdrag werd goedgekeurd door de Eerste en Tweede Kamer. Het concept is om onbegrijpelijke redenen uiterst vaag en staat een toegankelijkere samenleving eerder in de weg dan dat het bijdraagt. Mensen met een beperking hebben niks aan dit conceptbesluit en degenen die toegankelijkheid moeten realiseren, weten hiermee evenmin waar zij aan toe zijn.

Het concept is ongeschikt om voor te leggen aan de Tweede Kamer en moet daarom terug naar de tekentafel. De bijna 600 reacties van onder meer bezorgde mensen met en zonder handicap, belangenorganisaties, zorgaanbieders, bouwkundigen en ondernemers, bieden het kabinet de bouwstenen om tot een goed Besluit toegankelijkheid te komen.

Lees ook Besluit Toegankelijkheid is onder de maat met daarin de reactie van
de Alliantie voor implementatie van het VN verdrag. De Alliantie bestaat uit
de Coalitie voor Inclusie, Ieder(in), LPGGZ, Per Saldo en LFB.

Het kabinet heeft nieuwe bouwregelgeving voorgesteld, waarin minder strenge eisen worden gesteld aan de toegankelijkheid en bruikbaarheid van woningen en gebouwen dan voorheen. Tot verbijstering van mensen met een beperking, ouderen, huurders, architecten en bouw&woningtoezicht. De betrokken organisaties luiden hierover de noodklok in een gezamenlijke verklaring aan de Tweede Kamer.

Ouderen blijven steeds langer zelfstandig wonen, ook als ze al de nodige gebreken hebben. Daarnaast zijn er honderdduizenden mensen met een beperking die zelfstandig willen wonen. Dit recht op zelfstandig wonen, is verankerd in het onlangs van kracht geworden Gehandicaptenverdrag van de VN.

Mensen met een beperking en ouderen kunnen echter heel moeilijk geschikte woonruimte vinden. Dus blijven velen wonen in een huis dat hun zelfredzaamheid beperkt of kunnen bijvoorbeeld jongeren met een beperking hun ouderlijk huis niet verlaten.

Oplossing
De oplossing ligt voor de hand. De Nederlandse woningvoorraad moet zo snel mogelijk passend voor iedereen worden gemaakt. Verder moeten ook gebouwen goed toegankelijk worden gemaakt, zodat echt alle burgers er gebruik van kunnen maken.

Dit alles kan relatief makkelijk worden gerealiseerd via de nieuwe bouwregelgeving waar het kabinet nu aan werkt, de opvolger van het huidige bouwbesluit. Maar tot verbijstering van velen laat het kabinet deze kans lopen. In plaats van strakkere eisen te stellen op het gebied van toegankelijkheid en bruikbaarheid worden er eisen geschrapt.

Slecht nieuws
Zo worden minimale afmetingen van deuren, gangen en vertrekken niet meer voorgeschreven. Mensen in een rolstoel zullen hierdoor minder makkelijk een geschikte woning kunnen vinden en minder makkelijk bij anderen op bezoek kunnen komen.

Verder is het aanbrengen van een balkon niet langer verplicht. Zeer ongunstig voor zieken en ouderen die aan huis gekluisterd zijn. Ook de verplichte berging sneuvelt. Dit is niet alleen slecht nieuws voor mensen die afhankelijk zijn van scootmobiel of rollator maar ook voor de doorsnee burger met een (elektrische) fiets.

Noodklok
Al met al dreigt de woonsituatie voor mensen met een beperking en ouderen door de nieuwe bouwregelgeving te verslechteren. Een brede
coalitie van organisaties luidt hierover de noodklok in een gezamenlijk statement. Ze doen dit voorafgaand aan de behandeling van de nieuwe bouwregelgeving in de Tweede Kamer op 19 december.

De organisaties zijn: Ieder(in), de Branchevereniging Nederlandse Architectenbureaus, ouderenbond KBO-PCOB, Vereniging Bouw & Woningtoezicht Nederland, de Woonbond, VACpunt Wonen, de Fietsersbond, Wij Staan Op! en Patiëntenfederatie Nederland.

Zie ook het artikel op de NOS-site

Hier kunt u het statement van de organisaties downloaden.

Dit artikel is overgenomen van Alliantiepartner Ieder(in).

In1school geeft juridische ondersteuning aan de ouders ouders van Kubo, die naar het College voor de Rechten van de Mens stappen. Hun zoon, die downsyndroom heeft, is weggestuurd van de basisschool waar hij onderwijs volgde. Volgens de ouders werd de jongen verwijderd vanwege zijn handicap, wat in strijd is met het VN-verdrag voor rechten van personen met een handicap. De ouders vragen het College om hier een uitspraak over te doen.

Het College heeft eerder zaken behandeld waarin een leerling met een handicap werd geweigerd voor een opleiding. Nieuw in deze zaak is dat het College nadrukkelijk wordt gevraagd het verbod op discriminatie uit het dit jaar geratificeerde VN-verdrag te betrekken bij de vraag of de school de jongen mocht wegsturen. Dat verdrag stelt dat het recht op onderwijs voor kinderen met een beperking betekent dat ze naar een gewone buurtschool moeten kunnen gaan en daar recht hebben op onderwijs op maat en goede ondersteuning en zorg.

Het oordeel van het College Rechten van de Mens kan licht werpen op de toepassing van het VN-verdrag in Nederland en is daarom voor meer leerlingen van belang. In1school steunt daarom de ouders met onder meer juridische expertise. De behandeling van de zaak in een openbare zitting zal waarschijnlijk pas in het voorjaar 2017 plaatsvinden.

Kubo is 13 jaar en zat tot en met groep 5 tevreden op zijn buurtschool. In groep 6 ontstonden problemen in de klas. Volgens de school was dat omdat de jongen moeilijk gedrag vertoonde en omdat hij, vanwege zijn verstandelijke beperking, te veel af ging wijken van andere leerlingen. Volgens de ouders ging het tijdelijk minder in de klas omdat de afgesproken ondersteuning niet werd gegeven en omdat de interactie tussen leerkracht en de hele groep niet goed was.

Het gelijk van ouders leek bevestigd toen Kubo overging naar groep 7. Het ging weer goed met Kubo in die klas. De schooldirectie echter hield vast aan haar besluit dat Kubo naar een speciale school moest gaan. Omdat ouders weigerden in te stemmen, werd een verwijderingsprocedure in gang gezet. Het volledige verhaal van Kubo is hier te lezen.

(overgenomen van website In1School)

Vier scholen maken werk van inclusief onderwijs
Veel scholen, onderwijzers en ouders zien het als een onhaalbaar ideaal, maar vier scholen in Nederland laten zien dat het kan: leerlingen met en zonder handicap samen in de klas, met onderwijs, zorg en ondersteuning op maat voor iedereen. Hoe kan het dat zij wel voor elkaar krijgen wat veel anderen niet mogelijk achten? In1school onderzocht het en presenteert haar bevindingen in een magazine. Ter informatie en inspiratie voor alle scholen.

Dit jaar ratificeerde Nederland het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een handicap. Het verdrag stelt dat onderwijs ‘inclusief’ moet zijn. Dat wil zeggen dat kinderen met en zonder handicap samen naar dezelfde (buurt)school kunnen en daar, in een veilige omgeving, onderwijs krijgen dat aansluit bij hun individuele mogelijkheden. Er zijn veel bezwaren te horen: scholen hebben te weinig middelen, leraren zijn overbezet, klassen zijn al zo vol. Maar er zijn ook scholen in Nederland die alle leerlingen in hun gemeenschap accepteren en iedereen, ongeacht handicap, goed onderwijs bieden.

Deze scholen werken binnen hetzelfde systeem als andere Nederlandse scholen; hoe kan het dat zij wel succes hebben met inclusief onderwijs? In1school maakte een kleine inventarisatie van deze scholen. Vier daarvan werden onderworpen aan een nader onderzoek: De Korenaar in Eindhoven, Het Rondeel in Den Bosch, De Verrekijker in Julianadorp en De Kroevendonk in Roosendaal. Hun werkwijze, ervaringen en tips zijn weergegeven in een informatief en inspirerend magazine, dat nu beschikbaar is voor alle scholen die met inclusief onderwijs aan de slag willen.

En wat doen deze scholen nu anders? Kort gezegd: ze maken andere keuzes en voeren die consequent door. Dat ze een school willen zijn voor iedereen, is de leidraad in alles wat ze doen: van het beleid tot de inrichting van het schoolgebouw en van de didactische aanpak tot de contacten met ouders. Altijd is diversiteit de norm: iedereen moet kunnen meedoen. Dat leidt bijvoorbeeld tot de keuze voor co-teaching: twee leraren voor één klas. Of voor mediërend leren, een didactische aanpak waarbij het kind zelf met oplossingen komt; de leraar begeleidt alleen het proces.

Die keuzes gaan bij deze scholen niet ten koste van andere leerlingen; in tegendeel. Door co-teaching is er meer aandacht voor alle leerlingen, ervaren zij. En mediërend leren kost meer tijd maar geeft uiteindelijk een hoger leerrendement voor iedereen. In1school-projectleider Agnes van Wijnen: “Het magazine geeft een inspirerend beeld van vier scholen die daadwerkelijk een afspiegeling zijn van hun gemeenschap. Zij ervaren niet alleen dat inclusief onderwijs mogelijk is maar ook dat het meerwaarde heeft voor de school, de ouders, de kinderen en de wijk.”

Download het magazine.

U kunt ook de papieren versie van het magazine bestellen door een mail met uw naam en adresgegevens te sturen naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Vergeet u niet het aantal magazines te vermelden dat u wilt ontvangen.

Tot en met 5 magazines vragen we een vrijwillige bijdragen in de kosten. Voor meer dan 5 magazines geldt een vaste bijdrage van 1 euro per magazine als tegemoetkoming in de druk- en verzendkosten.

(overgenomen van www.in1school.nl)

Hoe zorgen burgerinitiatieven ervoor dat ze niet ‘uitsluitend’ werken? Hoe kunnen ze hun activiteiten open houden voor iedereen en kunnen ze bruggen slaan tussen groepen met de meest uiteenlopende achtergronden? Inclusie bij bewonersinitiatieven betekent vaak hard werken, zo blijkt tijdens de avond ‘Een buurt voor iedereen’ (13 oktober 2016) in Pakhuis De Zwijger. ‘Inclusie is extra gastvrij zijn voor buitengewone anderen.’ Lees meer http://www.kis.nl/artikel/inclusiviteit-hard-werken

(artikel overgenomen van www.in1school.nl)

Bij de uitvoering van Passend Onderwijs wordt te weinig gedaan om leerlingen met een beperking binnen het reguliere onderwijs te houden. Dat stelt de Onderwijsraad in haar advies over de uitvoering van Passend Onderwijs, dat 5 december verscheen. Het afzonderen van leerlingen met een beperking in speciale scholen is in strijd met internationale verdragen.

De raad verwijst naar artikel 24 uit IVRPH (VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap). In dat verdrag en de onlangs verschenen nadere uitleg wordt bepaald dat “er een sterke gerichtheid moet zijn op het aanbieden van gezamenlijk onderwijs aan personen met en zonder handicap”, aldus de Onderwijsraad. De Nederlandse Wet Passend Onderwijs legt zulk inclusief onderwijs niet expliciet vast als de meest wenselijke optie, signaleert de raad.

Strijd met WGBH/CZ
Er is ook strijd met de WGBH/CZ (Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte) volgens de Onderwijsraad. Deze wet verbiedt om onderscheid te maken tussen leerlingen met en zonder handicap of chronische ziekte als het gaat om toegang tot het onderwijs. Als dat wel gebeurt, is er sprake van discriminatie. Volgens de WGBH/CZ moet een school bij aanmelding van een leerling met een beperking, altijd onderzoeken of de school de extra ondersteuning zelf kan bieden. De Wet Passend Onderwijs is minder strict en laat ruimte voor scholen om leerlingen te weigeren indien het zelf gekozen schoolondersteuningsprofiel niet past bij de leerling. Volgens de Onderwijsraad zijn de onderwijsprofielen te behoudend en is er te weinig aandacht voor het beter inpassen van leerlingen met een beperking.

Beperkt ondersteuningsaanbod
De Onderwijsraad is op meer punten kritisch over de uitvoering van Passend Onderwijs. Er lijken te grote regionale verschillen te ontstaan in de mate waarin leerlingen met een beperking ondersteuning krijgen. De raad vindt het opmerkelijk dat er nog steeds een beperkt aanbod is voor specifieke categorieën leerlingen die ook al ten tijde van de leerlinggebonden financiering tussen wal en schip vielen. Het gaat dan om leerlingen die vanwege het benodigde maatwerk moeilijk plaatsbaar waren op een bepaald schoolniveau of op een school in een van de bestaande clusters; bijvoorbeeld leerlingen met een autismespectrumstoornis die op cognitief niveau havo of vwo aankunnen.

De raad signaleert ook dat samenwerkingsverbanden te weinig moeite doen een gezamenlijk gedragen visie te ontwikelen op wat een goed dekkend onderwijsaanbod moet zijn.

Gebrek aan scholing
Ook uit de Onderwijsraad kritiek op het gebrek aan scholing van leerkrachten. De meerderheid van leerkrachten wil betere scholing en nascholing, bijvoorbeeld in het omgaan met verschillen tussen leerlingen en in het omgaan met gedragsproblemen. De helft van de lerarenopleidingen is dat wel meer gaan doen maar dat is nog onvoldoende volgens de raad.

De Onderwijsraad is een onafhankelijk adviescollege dat de regering en de Tweede Kamer, gevraagd en ongevraagd, adviseert over hoofdlijnen van beleid en wetgeving op het gebied van het onderwijs.

De Alliantie voor de implementatie van het VN-verdrag is ontgoocheld over het ‘Besluit Toegankelijkheid’ dat door het ministerie van VWS ter consultatie is voorgelegd. Dit Besluit is bedoeld als uitwerking van de algemene toegankelijkheid uit het VN-verdrag voor de rechten van mensen met een beperking.

De reactie van de Alliantie voor de Implementatie van het VN-verdrag leest u hier.

Wat we missen in dit Besluit Toegankelijkheid:
• een adequate, bruikbare definitie van het begrip toegankelijkheid.
• afdwingbare normen voor de verschillende maatschappelijke terreinen/sectoren, voorzien van een helder tijdpad.
• verwijzing naar nationaal en internationaal erkende normen.

Het Besluit beperkt zich tot een verwijzing naar andere wet- en regelgeving waarin die toegankelijkheid geregeld zou zijn (b.v. Bouwbesluit, Kieswet). Maar ook deze wetten schieten tekort bij de uitwerking van toegankelijkheid.

Het Besluit Toegankelijkheid doet daarom op geen enkele wijze recht aan de ambitie waarmee de politiek dit verdrag heeft goedgekeurd.

De Tweede Kamer deed de belofte om het VN-verdrag voortvarend uit te voeren. Het kabinet zou daarvoor in een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) aanvullende regels uitwerken. De Tweede Kamer vroeg om:
• Een stok achter de deur voor de geleidelijke uitvoering van toegankelijkheid.
• Nadere regels voor de toegankelijkheid op verschillende terreinen en de daarop toegespitste maatregelen.
• Rechtszekerheid om te voorkomen dat mensen individueel via de rechter moeten uitvechten wat hun recht is.

Wilt u zelf ook reageren? Doe het vóór 7 november 2016 via deze link naar de consultatie van het ministerie: https://internetconsultatie.nl/toegankelijkheid

De Alliantie wordt gevormd door de Coalitie voor Inclusie, Ieder(in), LPGGZ, LFB en Per Saldo.